yalnızlığım...

yalnızım ve yorgunum...
her zaman kendi kendine yetebilen biri olmuştum çünkü tek çocuktum ve en yakın arkadaşım,sırdaşım yine kendimdim...evet hayatıma giren herkesi ailem gibi bildim,herkese belki de olduğundan daha fazla değer verdim ya da hak ettiğinden fazla..ama gel gör ki insanların çiğ süt emdiklerini unutmuş olsam gerek ki her kişide bir duygumu bıraktım...eksildikçe eksildim ve şimdi eksik kalan ve yaralanan parçalarımı bir kedi gibi yalayarak tedavi etmeye çalışıyorum...bu ne kadar faydalı olur bilemem ama deniyorum...
aşklarım ve en yakın arkadaşım olduğunu idda eden kimi kişiler birer birer çıktılar hayatımdan,kimileri çıkmak üzere...üzülüyormuyum?elbette üzülüyorum en yakın sırdaşım kendim olsa da yine de paylaşmak benim için önemldir ve şimdi ortak paydada buluştuğum insanlar bir elin parmaklarını geçmiyor...hayatımdan birileri çıkıyor ve birileri giriyor ben ise sabit durmaktan nefret ediyorum..en kötüsü de herkesle aynı şeyleri yaşamak....içimde kalan cümleleri söyleyememek...belki söylesem daha farklı olacak herşey...
ben kaybetmekten korkuyorum....ne olursa olsun bu farketmiyor...kişi,nesne,duygu...benim olan,benim hayatımda olan herhangi birşeyi kaybetmekten ölesiye korkuyorum...kaybetsem ne olacak sanki diyor sırdaşım?ne mi olacak?dağılacağım,hayatımı eksik yaşayacağım...elbet o kaybın yerini dolduracak biri yada bir nesne bulacağım ama bu bir kısır döngü onu da kaybedeceğim...sonuç yine yalnızlık...yine tek başınalık....sanırım korktuğum şey yalnız kalmak...oysa ne çok severim yalnız kalmayı...bu nasıl bir çelişkidir...
saat 03:54 ve ben oturmuş yalnızlığımı aptal bir pc parçasıyla paylaşıyorum...mekanik bişey nasıl anlayabilir ki beni?sadece yazıyorum ve yazıyor....bi işe yaradığı da yok ama pcmi kaybetmek de istemiyorum...böyle bişey galiba benim sorunum....offf gece gece nerden çıktı şimdi bu bunalım faslı?neden sürekli karamsarlık esir alıyor beni?hiç mi pozitif düşünemeyeceğim ben?işte kaygı ve endişe hayatımın her alanını sarmış durumda ve ne yapacağımı bilmiyorum...pozitif düşün şekerim iyi düşün iyi olsun tezini çürüteli çok oldu....bu gece umarım güzel biter...en azından kavgasız....gözyaşısız....ızdırapsız...küfürsüz....