Düş.

Öfkeliyim

Çoğu zaman kendime,her zaman onlara..çünkü bu dünyada yaşamayı,ben olmayı ben istemedim. Sırf tanrı böyle istiyor diye katlandığımız şu eziyetin bir mükafatı elbette yok,siz öyle mi sandınız? Cennetle kandırılan her kişi iyilik yolunda attığı adımlardan kötülük tohumları ekiyor bastığı yere, sindirilmek bu düpedüz! Ben bu dünyaya terk edilmişim sanki,aidiyet duygum yok, sahiplenemem de bir şeyi.. bu sıkıcı yerden ne zaman gidilse kardır insana.. dünya dediğin şey iki yarımküreden ibaret.. altını üstüne getirdiğin zaman da değişmiyor ki bir şey.. 

Geri çekilmişliğimin üzerimde oluşturduğu o yabancı sis bulutundan gelen kimseyi göremediğim için.. sahi kim var orada ? Düşler kuruyorum,düşlerden bir hikaye yaratıyorum,hikayelerimden de hayat! Gel git akıllı olabilirim,iyi veya kötü de değilim,üzerime tanımlanan hiçbir sıfatı da kabul etmiyorum çünkü bugün bulutları seyrederken yarın kafamı güneşe de çevirebilirim. Yaparım elbette.. hayatta her şey mümkün, bunu yazabilmem bile !

141016

1925

...

İçim, dışıma dün gece darbe yaptı..

çok eskiden..

"Bir adam sevdim herkes bana düşman oldu, bir adam öldürdüm herkese düşman oldum.."
 
Yaşadıklarımın en kısa özetiydi aslında bu sözler, kaderimin çizgisini belirleyen adamın, " o " diyeceğim ve üstüne başka aşklar yaşasam da onun kadar mutlu etmeyecek bir aşkın varlığıydı hep bunlar.. sadece 'gün göstermek' adına başladığım bir tanışmanın hayatımdan matematiksel olarak 5 yıl, ruhsal olarak masumluğumu alacağını bilseydim yine bu oyuna başlar mıydım bilemiyorum, bu soruya hala bir yanıtım yok!

Kadere inanmasam da, hayatın bir yerinde benim kontrolüm dışında bir şeyler geliştirdiğini gördüm bana " olmaz" dediler ben "olur" dedim tanrıydım adeta çünkü o bana "buzlar tanrıçası" derdi oysa o buzdağının arkasını çok sonradan gördü, ben de...

Onunla yaşadığım her şeyde biraz daha büyüdüm, biraz daha farkına vardım hayatın aslında benim istediğim gibi olmadığını ve bunu değiştirmek adına hırslarımın kurbanı olduğumu. Üzüldüm, ağladım,bağırdım, dağıttım daha çok hırslandım daha çok öfkelendim ama istediğimi elde ettim, o zamanlarda bu zafer benim için kurtuluş savaşı kadar kutsaldı. Kolay değildi yüzyıl savaşları gibi yorgun bir savaşçı olarak zaferle bitirmiştim savaşımı, mavi askerlerim kazanmıştı. Elime geçen hiçbir şey yoktu, o zafer içi boş bir ceviz kabuğuydu aslında bunu anladığımda hiç bitmeyecek hayal kırıklıklarım başladı, güvensiz ve gururluydum işte şimdi "buzlar tanrıçası" olmuştum, beni yoktan var etmişti, içimdeki masumiyeti, aidiyetimi,sadakatimi ve güvenimi almıştı. ben olmuştum artık ve meydanlara çıkıp rahatça savaşabilirdim çünkü aslında ben kaybetmiştim bütün yenilgileri ben almıştım kalmamıştı ona hiçbir şey...elbette hep kötü anılarımız yoktu en çok onu uyurken severdim koynuma yatardı, şarkı söylerdi ben ağlardım gözyaşlarımı öperdi, uyuyup geçeceğini sanırdım, sancılı bir aşktı...

İlk kez "seni seviyorum" dediğinde terk ettim onu ve ondan sonra hiçbir şey bir daha eskisi gibi olmadı...

27.11.2007

sevdiğim bazı şeyler ; "süperkahramanlar hep yalnızdır sevgilim.Herkes onlardan şehri kurtarmalarını bekler,kimse onları okeye dördüncü çağırmaz.

Allahsızlar!"

gerçek ?

gerçeğin iyi yanı nedir biliyor musun ?

anlatsan da kimse inanmaz..

iyi geceler.

biz kadınlar..

Başına gelebilecek en kötü şeyle yüzleşmek bir kadın için dünyanın en büyük felaketidir. Çünkü bunu bir kez yaşadığında...Başına gelebilecek en kötü şeyle yüzleştiğinde, geriye korkacak hiçbir şey kalmaz.

Artık şaşırmaz. Tepki vermez. Eskisi gibi sevmez.

Tatlım, kendine her zaman korkacak bir şey bırak. Kendine her zaman sevecek bir şey bırak. Her zaman inanacak bir şeyin olsun.Yalandan da olsa bir şey.

Böyle bir dünyada her şey büyük bir hızla ölüyor zaten. Arkasından cenaze namazı kılınıp duası okunan bir şey de kalmadı esasen.Bütün duygular ölüyor, korkular ölüyor, inançlar ölüyor. Aşk zaten öldü. İşte Kurt Cobain'in yanına falan gömdük biz onu zaten Kurt'un ölümünün de aşkla bir ilgisi yoktu.

Bu devir hepimizi delirtiyor tatlım. Çoğumuz hayallerimizdeki insan olamadan öleceğiz. Çoğumuz bir şey olamadan, bir haltı değiştiremeden öleceğiz. Çoğumuz pisi pisine öleceğiz.

Konumuza dönecek olursak.. Tam olarak böyle bir dünyada, bir kadın korkmayı bıraktığında, ondan korkmaya başla.

ve bir kadını en büyük korkusuyla yüzleştiren asla sen olma.

Özellikle sessiz bir kadından kork. Sessizlik kadınlara has bir şey değildir çünkü.

Ya da ne bileyim korkma...

Havanın böyle manyakça güzel olduğu gün azdır. Kışı sevmiyorum ama her şeyin bir arada olması da hoşuma gidiyor. Güneş, bulutlar, yağmur.
Kafamla mevsim aynı.
Karışık !!

İnsanların sizi sevmesi için "bir şey" olmanız gerektiğine inanıyorsunuz.Bir şey olursanız sizi daha çok seveceklerini düşünüyorsunuz.Bunun için spor salonlarına gidiyor,diyet yapıyor,bunun için çalışıyor,çoğu zaman kendinizden vazgeçiyorsunuz.

Yalan değil.Herkes başarıyı sever.İyi görünen insanları herkes beğenir.Öte yandan kendi olmayan insanları kimse sevmez.Tüm bu yarışın içinde benlik algınızı yitiriyorsunuz.Ne istediğinizi unutuyorsunuz.Tepkileriniz sıfırlanıyor. Siliniyorsunuz.

İnsanlar sizi biri ya da bir şey olduğunuz için sevmez.İnsanlar size biri ya da bir şey olduğunuz için gelir.Ne kadar kendinizseniz o kadar kalırlar.Ne kadar gerçekseniz o kadar severler sizi.

Kendinizi değiştirmeye çalışmak yerine,-kendiyle uğraşan insanlar kendini sevmeyen insanlardır-kendinizi olduğunuz gibi kabullenip sevin. Dünya orijinal olana bayılır.

Hadi diyelim sevmiyorlar sizi böylesiniz diye..

Sallayın ! En kötü çay içer gıybet ederiz.

Kendinizi sevmek için başkalarının terazisiyle tartıp değişmek için yırtınmanıza gerek yok. Zaten değişmeyin. Değişemezsiniz. Bütün zayıflıklarınız, zaaflarınız, zavallılıklarınızla sevin kendinizi. O zaman daha da güçleneceksiniz.

Niye ?

Çünkü sorun başkalarının sizin hakkınızda ne hissettiğinde değil. Sizin kendinizle ilgili ne düşündüğünüzde.

Özetle: Birinin sizi sevmesi için daha güzel, daha başarılı, daha bir şey olmanız gerekmiyor. İnsan olun. Alakalı ve ilgili olun.Bir seven çıkar.

Sevmezlerse de kahve içeriz ya ne takıyorsunuz

iyi akşamlar

250216-19:17

dünyanın dışında bir yerde..

hiçlik..

Hiçbir şeyi aynı şiddette, iki farklı zamanda sevemezsin. Hiçkimseyi..

Ölümsüzlüğün sırrını bulmuş ve sonsuza dek dünyaya hapsolmuş gibiyim.

artık hiçbir şey eskisi kadar çekici değil,

artık hiç kimse eskisi kadar güzel değil.

Olmadı..

En çok kafamda onlarla ilgili kurduğum hayalleri yıkmayan insanları seviyorum.

Yaz aylarını,karpuz ve çileği, orta şekerli türk kahvesini, aşşşırı yakışıklı oğlanları ve birbirini kırmayan insanları seviyorum.

Kalabalıkta susup, sessizlikte konuşanları, söyleyecek yeni bir sözü olanları, kötülüğü bildiği halde iyi kalanları, üşenmeden yaşayanları ve dünyanın tüm kahpeliğine rağmen yaşamak için bir neden bulanları seviyorum.

Sabah uyandığımda en çok seni seviyorum demek isterdim tabii..

Seni sevemediğim için senden başka her şeyi seviyorum demek yerine

Sanırım ve korkarım ki sevgilim,

Şu adi dünyada ve şu kötü havada,

İnsanın insana ettiğini karganın leşe etmediği şu büyük ormanda,

Birlik ve beraberliğe en çok ihtiyacımız olan bilmem kaç yüz bin tekrarlı şu günlerde,

Ben bir tek seni sevemiyorum

Çok denedim

Beceremiyorum

8.12.15
m.