Tek başına sevdiğim gibi tek başına yıkabilir miyim dalgaları?
Sevmesem diner mi içimin yası?İrade nedir bilir misin?
Durup bakmak sana bir köşeden,Çocuk gibi gülümsemek içimde solanı görme diye
Ve dokunmadan hissetmek nasıl koktuğunu,
İçmek dudağına değen çayın bardakta kalanını, her yarım bıraktığını,
Gittiğin zaman kapıyı kapatıp geride kalanlara kahkaha atmak gizlenircesine,
Nasıl bir yakalanma korkusudur.Sorma!
Bilemezsin nasıldır sana iradeli davranmak…
Küçük bir kızı saklayıp, kocaman bir kadını oynamak,
Ve istendiğini hissedememek,“Dur! Sus! Yapma!”yı bilmek,
Bilip beyninden kalbine hiçbir hücrene söz geçirememek,
Tekrarlanan bir sayfanın üzerinden her gün geçmek,
Bazen yokmuşsun gibi davranıp,
Olduğun her ana şükretmek,
Ve geçtiğin yerlerde diz çökmek…
Oynamak! Hep oynamak, rolü iyi omuzlamak,
Durmak! Susmak! Sustuklarını yutmak,
Bilmek ve de… İmkânsızlığını, olmayacağını…
Göze alamayacaklarını görmek,
Sana iradeli davranmak nasıldır bilemezsin…
Hangi sen bu kadar kayıtsız kalabildi yüreğini konuşturan bir kadının yüreğine..?
Sen her şeyi biliyorken,Ben her şeyi göze almışken,
Sana uzaktan kıvranmak,Nasıl acılı bir kanserdir bilemezsin!
Gecenin en berbat saatinde,
Dudaklarım titreyerek, boynuma dolanan saçlarımdan nefret ederek uykusuzluğuma sövmek,
Ve imkânsızı bildiğimden kızamamak sana,
Nasıl bir öfkedir bilemezsin!
Bırak gel her şeyi!
Yüzüme dokun,Çay yapayım, sabaha kadar susalım,
Bana bakarak uyu,
Seni iradeli sevmek nasıl bir açlıktır bilemezsin!
Hayran değilim kalbimin sabrına,
sana her baktığımda onu acıtmak nasıl bir günahtır bilemezsin!
Hiç sorma!